|
Onze Scheepsberichten
zijn een on-line en bijna "live" verslag van de vorderingen en van het
reilen en zeilen aan boord tijdens een lange overtocht. Ze bestaan uit
e-mails die we via de HF-radio hebben verzonden naar onze website en ze zijn
hiernaast geplaatst. Het meest recente bericht bovenaan. |
zondag 29 mei 2011, 23.00 LT
De uitwedstrijd Miep vs Wind&Sea United is glansrijk gewonnen door Miep met
eindstand 7-3. Tenminste als je op elke 8 mijl een squall tegenkomt... Het
begon al meteen bij het SW-puntje van Grenada, al was dat een kleintje van
25 kts. Maar de tweede was een heftige: tot 40 kts wind. Gelukkig slaat de
regen de zee mooi plat dus dat scheelt dan weer. Squall 3 en 4 leverden elk
30+ kts op. Maar werden we door de eerste drie nog overvallen, voor nummer 4
waren we helemaal klaar en we hoefden dus niet voor de wind weg te lopen.
Eerste doelpunt voor Miep. De rest van de punten kreeg zij omdat ze de rest
van de squalls had weggestuurd. Van Grenada naar Trinidad is 80 mijl en over
de laatste 50 mijl hadden we beslist geen klagen. Goed bezeild en JW kon
rustig ons potje koken en op tijd opdienen.
Geland in Chaguaramas aan het drijvende eiland van Peters tonijnboten.
Gelukkig was de crew op de hoogte gesteld van onze komst...
PJWMdonderdag 26 mei 2011, 14.30 LT
Vandaag alwéér een buitengewoon
aangename zeildag! Wind 16-18 kts en met een knik in de schoot stoven we
naar en langs Grenada. Alleen de laatste 5 mijl naar St.George waren hoog
aan de wind, zelfs nog hoger want we moesten een slag maken. Dus een late
lunch, maar wel met kaastosti's.
Toen we de baai inzeilden spotten we al direct de Rosemary, en Nina en
Lennert stapten toevallig net in hun bijboot om boodschappen te gaan doen.
Dus koelbox meegegeven zodat ze zo dadelijk terugkomen met ijsklontjes voor
de caipirinha's. Op het weerzien!
PJWM
woensdag 25 mei 2011, 17.00 LT
Vandaag maar een klein stukje gezeild: 34 mijl van Bequia naar Carriacou.
Maar met schitterend weer! Ruim bezeild en in een vlakke zee... een genot
voor JW! We zouden ankeren bij Sandy Island, een klein strookje zand met
inmiddels (na hurricane Ivan uit 2004) weer wat kokospalmen erop, maar dat
was allemaal niet nodig: er zijn moorings neergelegd. Heel verstandig want
de noordoost-punt is een prachtig snorkelgebied, eigenlijk een koraalrif. En
die ankers maken dat allemaal kapot natuurlijk, tenminste als je te dicht
bij gaat liggen.
Kortom: een dag die mag worden bijgeschreven in het niet zo heel erg dikke
boek van "heerlijke tochten".
En nu is het 5 uur en de koelkast heeft vanmiddag gedraaid op het
zonnepaneel, dus... rumcola!
PJWM
zaterdag 21 mei 2011, 19.00 LT
Om 7 uur anker op en langs St.Lucia gebromd tot er wind kwam. Inderdaad,
zoals het hoort kregen we aan de zuidpunt van het eiland wind, maar dat duur
de niet langer dan 10 minuten. En toen was het op. De stroom zetten ons 50
graden weg, en het was zo erg dat we na 3 uur varen nog overwogen om terug
te keren en de dag van morgen een nieuwe kans te gunnen. Maar gelukkig kwam
er toen een klein beetje wind. Het bleef lang tobben, motor aan, motor uit,
genua inrollen en weer uitrollen, en de koelkast heeft hard moeten werken.
Want als de motor draait, draait ook de koelkast want we gaan die kostbare
stroom natuurlijk niet zomaar weggooien! Gelukkig kregen we het grootste
deel van het rak tussen St.Lucia en St.Vincent prachtig zeilwind en tegen
theetijd konden we genieten van ijskoude cola (met rum). Na 57mijl lieten we
om kwart voor 7 (goeie timing, zonsondergang dus nog net een beetje licht)
we het anker vallen in Admiralty Bay, Bequia. Onze vriend African kwam ons
direct begroeten met de belofte later langs te komen, ja thuiskomen is leuk!
PJWM
vrijdag 20 mei 2011, 13.00 LT
Kort tochtje vandaag: 34 mijl met goede wind uit de goede richting dus dat
was in 5 uurtjes gepiept. Op 60 graden aan de wind is Miep namelijk op haar
best. Zo stoven we naar St.Lucia en gingen nog voor de lunch voor anker in
een voor ons nieuwe baai: Anse La Raie. Een piepklein vissersdorp aan een
verlaten strand, slechts 1 andere boot, helemaal geweldig.
Vanmiddag maar eens gaan kijken wat er op de kant te beleven is. Praatjes
maken met de vissers enzo. En misschien is er vanavond wel een Fish Fry,
tenminste ons staat zoiets bij dat ze dat hier hebben. Een soort braderie
van en voor locals, uiteraard met vis i.p.v. vlees.
PJWM
woensdag 18 mei 2011, 17.00 LT
Eindelijk weer zeilen! Na een week te hebben stilgelegen in Case-Pilote...
dus enthousiasme genoeg om naar Le Marin te rkuisen. Over de grond 20 mijl
of iets meer, maar stik in de wind dus we hebben er wel 6 uur over gedaan.
Gelukkig zeilden we op met een andere kruis-enthousiasteling, gebeurt niet
vaak want de meesten brommen. Het was een spannende wedstijd en op een
gegeven moment lagen we erg achter na een zeer ongunstige slag, maar opeens
maakten we de juiste slagen op de juiste momenten en zo gebeurde het dat we
bij de finish (het havenkanaal van Le Marin dus) voor hem langs kruisten!
Onze opponent was een Farr 46 of nog groter, en hoewel we zagen dat de
wedstrijd niet eenzijdig was, moet het toch een stelletje klunzen zijn
geweest want zo'n boot moet rondjes om Miep heen draaien!
Enfin, na een leuke dag en twee ankerpogingen (van een vorig bezoek wisten
we al dat de ankergrond hier allerbelabberdst is) hebben we maar een mooring
opgepikt, in de hoop dat we eraan mogen blijven liggen.
Vanavond gezellig uit eten met JW's ouders, ter gelegenheid van de
verjaardag van zijn vader (93!). Nou ja, met hen in gedachten dan, want ze
hebben ons dan wel uitgenodigd voor een dineetje maar zij beleven hun deel
ervan simultaan in Nederland. Iets ongezelliger maar het gaat om het idee en
dan kunnen we na afloop leuk aan elkaar vertellen wat voor lekkers we hebben
gegeten. Goed idee hè!
PJWM
dinsdag 17 mei 2011, 18.00 LT
Het feest van de verjaardag van JW's vader (93) werd voor ons nog
vergroot met de genezing van de motor, die nu weer compleet werkend is
dankzij Philippe, onze electricën
in Case-Pilote. Elf uur heeft hij eraan gewerkt en in die tijd alle draadjes
losgehad en weer vastgemaakt (na schoonmaken van de verbindingspunten en
spray, etc), diverse verbeteringen aangebracht, de oliedruksensor op
zodanige wijze afgekoppeld dat er geen verdere schade kan ontstaan in de
regulator van de dynamo (de eerder gelegdeby-pass heeft de weerstand in de
regulator geen goed gedaan en dat was de oorzaak dat de accu leegliep), een
extra relais aangebracht tussen de dynamo en de regulator waarmee leeglopen
van de startaccu wordt voorkomen als de motor niet draait, enz enz.
Gisteravond was hij klaar na elf uur werk en 's avonds kwam hij met zijn
vrouw een borrel drinken op de goede afloop en met de belofte gauw naar
Suriname te komen.
Vandaag zou een testdag van Case-Pilote naar Le Marin, 20 mijl, maar op de
valreep toch nog in Case-Pilote gebleven omdat Philippe nog wat instructie
moest geven omtrent aansluitingen. Ach wat maakt het uit...
PJWM
zaterdag 14 mei 2011, 13.00 LT
Tot overmaat van ramp bleek donderdag de startaccu plotseling geheel
ontladen, en de bijzondere Martinique-stekker hadden we niet op voorraad.
Gelukkig kon P er een lenen van een van de vissers.
Vrijdag de dertiende vond zeker dat we al genoeg door rampen waren geplaagd
en bracht ons een naar het lijkt kundige electriciën.
Philippe spreekt helaas nauwelijks Engels dus P moet de hele tijd in haar
beste school-Frans uitleggen wat de elektrische problemen zijn en hoe de
systemen in elkaar zitten. Philippe heeft alles doorgemeten en contacten
schoongemaakt, want daar scheen ook e.e.a mee mis te zijn door de
corrosiebeestjes. Verder constateerde hij dat de oliedrukcensor inderdaad
defect is en heeft een andere bypass gelegd zodat andere instrumenten het nu
wel weer doen. De ontlading van de accu kan liggen aan de gecorrodeerde
contacten en bedrading die niet helemaal "comme il faut" liep en dus zijn
opgelost, maar het kan ook een defect zijn in de dynamo; die wordt maandag
nagekeken door een expert.
De zoektocht naar een nieuwe oliedrukcensor duurt nog even voort, vanmorgen
ging P met Philippe naar Fort-de-France maar daar verwezen ze ons naar Volvo
Penta in Case Pilote, waar ze hem dus niet hebben, dat wisten we al.
Wellicht is ie te vinden in Le Marin maar het liep alweer tegen
winkelsluiting. (Op de Franse eilanden zijn de winkels altijd gesloten of
bezig te sluiten.) Dus maar naar de boulanger gegaan en wat lekkere Franse
stokbroodjes gehaald.
PJWM
donderdag 12 mei 2011, 18.00 LT
Natuurlijk! Morgen is vrijdag de dertiende dus hoe hadden we ooit gedacht
dat die monteur zou komen? Vanmiddag diverse telefoontjes laten plegen door
de Volvo Penta-secretaresse maar helaas, hij kan morgen niet, in het weekend
uiteraard ook niet, en hij komt ook niet maandag en zelfs niet dinsdag.
Woensdag zijn we de eersten. De Volvo-baas, aan wiens steiger we liggen, is
er al lang achter dat we niet vertrekken voordat de zaken in orde zijn, en
kwam zojuist met een tussenoplossing: morgenmiddag (vrijdag de 13e dus...)
komt een electriciën van het
energiebedrijf, die blijkbaar wel vaker voor Volvo Penta inspringt.
Ongetwijfeld zal hij niet alle problemen kunnen oplossen, maar wel enkele
waarmee we al een eind zijn geholpen zodat we in elk geval naar Trinidad
kunnen komen (250 mijl) en daar de zaken in orde laten maken door onze "eigen"
jongens. En intussen liggen we hier veilig en gratis, hebben we zojuist
allebei twee royale caipirinha's achterover geklapt, want het is hier zo
heet dat we maar eens besloten onszelf te verwennen met ijsblokjes.
PJWM
woensdag 11 mei 2011, 16.00 LT
Frank, de baas van Volvo Penta Caribbean blijkt een koning zonder onderdanen,
want hij heeft geen enkele monteur beschikbaar. Ze zijn "allemaal" (2 man
dus) een grote klus aan het doen op St.Maarten! Hij verwees ons naar
St.Lucia maar we hebben geen zin om 50 mijl te varen met een onbetrouwbare
motor en te weinig wind uit alle hoeken behalve de goeie. Frank vond ons wel
lastig maar we hebben nog wat van hem tegoed i.v.m. dat gelazer van vorig
jaar met de saildrive, dus hij is wat gaan rondbellen en nu komt (hopelijk)
vrijdag "de beste electriciën van
heel Martinique" speciaal voor ons naar Case Pilote. Ach en als ie vrijdag
niet komt, eens krijgt Frank ook genoeg van het feit dat we in zijn marina
een grote onbetaalde plaats bezetten dus hij is wel verplicht te zorgen dat
het in orde komt. En als we weggaan zijn we nergens meer zeker van... dus
nog maar eventjes bakken in de bloedhitte, die werkelijk verzengend is en
een aanslag op onze drinkwatervoorraad.
PJWM
woensdag 11 mei 2011, 13.00 LT
Vanmorgen eerst Nina en Lennart uitgezwaaid en vervolgens ingeklaard op
Martinique, boodschappen gedaan en diesel gehaald. Toen wilden we de motor
starten... maar die deed het natuurlijk weer niet! Grrrrrrr. Gelukkig had ik
(P) heel erg goed opgelet toen Lennart het ding fikste, en ik kreeg hem
warempel weer aan de praat!!! JW was apetrots! Volgende stap is dat ik het
hele onderhoud van de motor op m'n bordje krijg, maar zo ver zijn we
godzijdank nog niet, ik heb al genoeg aan mijn andere twee extra klussen: de
bijboot en het spelen voor elektrische ankerlier.
Het was 8 mijltjes brommen naar Case Pilote waar de Volvo Penta Carib
hoofddealer zit, tegen de wind in want die was gewoon zuid en zuidwest.
Belachelijk en hinderlijk bovendien. We arriveerden tijdens lunchtijd (dat
is hier tussen 12 en 3) en behalve de secretaresse was er geen kip. De baas
arriveert later vanmiddag zodat we de monteur niet eerder dan morgen
verwachten. Dus we liggen hier nog wel even.
PJWM
dinsdag 10 mei 2011, 16.00 LT
Het is ook nooit goed: vorig jaar hadden we te veel wind, nu te weinig.
Gisteren brommen, vandaag weer. Gelukkig dat de diagnose is gesteld en het
pro bleem van de startmotor is opgelost... Morgen naar Case Pilote, waar
Volvo Penta Caribbean resideert. Vandaag na een tocht van 35 mijl waarvan we
meer dan de helft hebben gemotord, geland in St.Pierre. Met uiteindelijk
wind uit SSE = 210 graden!!! Terwijl ie normaal oost is... En nu gauw een
paar jerrycans vullen bij de dieselpomp!
PJWM
maandag 9 mei 2011, 18.00 LT
Na gisteravond een daverende beach bbq, vertrokken we vanmogen vroeg met
hoofdpijn van de rumpunch. Geen zuchtje wind, dus brommen. We kwamen niet
ver, want er bleek een storing: de dynamo laadde niet en daardoor deden
allerlei andere dingen die te maken hebben met de motor, het ook niet.
Toevallig maakten we gisteren kennis met Nina en Lennart van de Rosemary, en
Lennart onthulde dat hij electriciën
is. Dus maar eventjes terug want een goed advies is nooit weg. Hij stapte
meteen aan boord met zijn toolbox en probeerde (ook hoofdpijn natuurlijk)
wijs te worden uit de wirwar van draden, want de installatie van de dynamo
is ingewikkeld en afwijkend van zoals het normaal zit. (De schuld van
Mastervolt, de fabrikant, wat heeft Hans Sunfish daarop gescholden toen hij
het aanlegde met een niet kloppende gebruiksaanwijzing.) Morrelend aan de
draadjes ontstonden er nog wat randproblemen zoals dat de motor ineens niet
meer wilde starten. Om een lang verhaal kort te maken, Lennart kreeg het
ding toch weer aan de praat, inclusief de dynamo met een bypass van de
oliedruksensor (die later de oorzaak van de storing bleek). Maar onderweg
kapte de motor er weer mee... Waarop de Rosemary door Nina vakkundig
langszij werd gestuurd en Lennart op volle zee overstapte om opnieuw zijn
trucs te doen. Want er was nog steeds geen zuchtje wind...
We legden aan in Roseau, aan de SW-kant van Dominica en opnieuw kwam Lennart
aansnellen om te kijken of hij de zaak wat beter voor elkaar kon krijgen.
Waarbij hij de finale diagnose stelde: oliedruksensor kapot en als gevolg
daarvan laadde de dynamo niet. Het niet willen starten van de motor kwam
door een gammel relais met een nog gammelere aansluiting, dus fluks
vervangen en de aansluiting verbeterd.
Van dit soort gezeik met de motor worden we altijd helemaal gestresst, dus
wat waren we blij en dankbaar dat Lennart zich zo voor ons heeft ingespannen.
Want dat dit een zweterig klusje was, is zeker! Afgesloten met borrel en JW
heeft lekker gekookt, en morgen naar Martinique naar de Caribische
hoofddealer van Volvo Penta.
PJWM
donderdag 5 mei 2011, 15.00 LT
Bij het anker op gaan was er nog wel wat wind, maar zodra de zeilen waren
gehesen en ontrold stortte het compleet in. Geen zuchtje en zo bromden we
het hele eind langs Guadeloupe (15 mijl) over een spiegelgladde zee.
Naar Dominica is 40 mijl, en aangezien JW niet van brommen houdt, begon hij
al snel te brommen over uitwijken naar Les Saintes. Een bij ons weinig
geliefd stukje Carieb want winderig en diep, maar... "Ik heb nu toch een
ankerlier" zei JW, waarmee hij mij (P) bedoelt want dat was tenslotte zijn
verjaarscadeau: dat ik het voortaan op haal. Pfff, inderdaad soms wel zwaar
werk en zeker bij Les Saintes waar je meestal in >10 m ligt.
Maar gelukkig wachtte de wind ons op aan de zuidpunt van Guadeloupe. Met
maar liefst 20 kts! Dus we konden meteen reven. Vies weer onderweg, d.w.z.
niet qua wind maar wel qua bewolking: ze hingen niet hoger dan 50 meter,
leek het wel. En koud! Misschien wel 25 graden, bibberbibber. Gelukkig
kwamen er om 1300 goed gevulde soepkommen met minestrone uit het kombuis, en
nog een beetje meer wind zodat Miep een sprint inzette om nog voor theetijd
thuis op Dominica te zijn.
PJWM
woensdag 4 mei 2011, 20.00 LT
Daar zijn we genadig van af gekomen! Vanmorgen weer bij het krieken van de
dag uit de veren en bijna geheel bij daglicht de 76 mijl naar Pigeon Island
(Guadeloupe) gezeild. Alleen het laatste uur moeten brommen vanwege
windschaduw van het eiland. De wind was behoorlijk variabel, tussen NE en E
maar alles was bezeild en dat is al een bijzonderheid op zich in deze tijd
van het jaar, waarin de wind meest E en SE is. In twee dagen op Guadeloupe
i.p.v. in 4 dagen, we zijn heel tevreden.
Toeristische attractie onderweg was natuurlijk Montserrat, waar de vulkaan
recent is uitgebarsten. Speciaal voor de toeristen hebben ze in het
getroffen gebied enkele huisjes neergezet en een informatiecentrum, en we
zagen ze per helicopter worden aan- en afgevoerd. Want ook de wegen liggen
bedolven onder de lava. Montserrat is nog steeds actief, twee jaar geleden
hadden we gedurende twee weken telkens as aan dek terwijl we helemaal op
Martinique waren! Nu geen as, al slaat de lucht wel op je longen. En stinken
dat ding!!!!!
PJWM
dinsdag 5 mei 2011, 19.00 LT
We zijn op de terugweg. De boot is nog niet verkocht maar aangezien we
St.Maarten wel helemaal gezien hebben en er een buitengewoon gunstig
weatherwindow was met ENE wind, zijn we ontsnapt aan de klauwen van makelaar
en aanstaande kopers.
Mooie wind en rustige zee (al vond JW het wel weer een klotsbende), ruim
bezeild en St.Kitts verwelkomde ons met een schitterende regenboog. Toch het
aanbod maar niet aangenomen en doorgevaren naar Nevis (elk mijltje bij
daglicht en met gunstige wind moet je pakken, toch!) en na 70 mijl ontving
Nevis ons met illustere buren: de Stars & Stripes waarin Dennis Conner
indertijd zegevierde, en North Ward; beide America's Cuppers uit 1980
ofzoiets. Ook buiig weer maar misschien levert de combinatie juist mooie
plaatjes op. Die saaie rood/geel/zonnige zonsondergangen met groene flits
hebben we intussen toch wel gezien?!
PJWM
|