woensdag 16 maart 2011, 16.15 LT
Maar weer vroeg op om de dagelijkse 55 mijl bij daglicht te kunnen doen. We konden ons herinneren dat we vorig jaar bij het noordpuntje van Martinique nogal op onze kop hebben gestaan, maar volgens de windvoorspellingen van gisteren (die van vandaag konden we gezien het vroege uur nog niet ontvangen) zou de wind aanzienlijk minder hard zijn dan gewoonlijk - normaal 20-25 kts, nu 15 kts. Maar nee, hij was gewoon 20-25 kts. Rif in het grootzeil, de high-aspect en een knik in de schoot: 60 graden aan de wind is Mieps favoriete koers dus we spoten er als een raket vandoor. We voeren op met flink wat bootjes en we gingen het hardst van allemaal!
Aangekomen in de luwte van Dominica was het natuurlijk weer uit met de pret - en ook met de zeperds gelukkig. Hier in de tropen heb je je luiken liever open dan dicht! Gelukkig waren de windgoden zo wijs om deze tijdelijke windstilte uit te delen tijdens de lunch, zodat we in alle rust van ons stokbroodje met geitenkaas en honing (even onder de grill) konden genieten. En toen ging het weer gewoon hard waaien!
Dominica is ons favoriete eiland: onbedorven qua natuur en vooral qua mensen. De boatboys noemen zich hier "guides" en dat zijn ze ook want ze hebben zelfs enige opleiding via het tourist board. En ze zijn veel meer gastheren dan oplichters zoals we meemaakten op St.Lucia. "Onze" boatboy hier is Fire dus dat konden we meteen melden aan de gewillige meute die allemaal hun diensten aan ons wilden verkopen. Fire is wat minder vooruit te trappen dan de rest, dus wel lekker rustig ook voor ons. (Hij was dan ook niet in zicht vanmiddag.) Bovendien hebben we hier nog een (echte) boatboy voor de kleinere klusjes zoals fruitverkoop en vuilnis ophalen, die zich door de baai voortbeweegt op een surfplank. Leuk om ze allemaal weer te zien!
En als herinnering aan ons kortstondige verblijf op Martinique (niet eens ingeklaard, terwijl het daar het makkelijkst is van alle eilanden: een doe-het-zelf ding in ongeveer elke internetshop) staat er vanavond magrêt de canard op het menu. Eendenborst, JW is er een kei in om die mooi medium/rare te bakken. Vijf minuten zachtjes bakken (smelten) op het vette vel en kort keihard bakken aan de andere kant. Bon appétit!
PJWM

dinsdag 15 maart 2011, 16.50 LT
Alweer een uiterst kalme zeildag gehad, zelfs niet eens hoeven reven! Hoewel Martinique geografisch nog bij de windward islands hoort, kon er toch een knik in de schoot - denkelijk omdat we naar de noordpunt koersten, die eigenlijk nogal NW ligt - en liepen we regelmatig >7 kts. Voor de baai van Fort de France moest er wel worden gebromd, want daar staat een hoge bergketen naast en de windschaduw daarvan is aanzienlijk. Maar elluk nadeel hep z'n voordeel: de koelkast vaart daar wèl bij.
Inmiddels ligt het anker op de bodem bij St.Pierre maar het is nogal diep (8,5 meter) en we weten van vorige keren dat een duik naar het anker geen resultaat oplevert in de zin van dat je kunt zien of het goed is ingegraven. Wel de 2000rpm-test achteruit met glans doorstaan en extra ketting gezet (dus alles). En even wachten met van boord gaan, al popelen we om onze alle items van onze boodschappenlijst te kunnen afstrepen. Stokbrood, gezouten boter, emmenthaler, camambert, roquefort, eendenborstjes, achterham, artisjokken, creme fraiche, etcetera.
PJWM

maandag 14 maart 2011, 17.30 LT
Waarom is het altijd zo dat je bijna nooit verder komt dan gedacht, en zelfs niet eens altijd op de plek waar je naartoe wilde? Vandaag om 06.30 vertrokken uit Bequia met bestemming St.Lucia, maar dan wel met Rodney Bay in gedachten (noordwest punt). Afstand 70 mijl, moet kunnen. Voor Caribische begrippen rustig weer (wind 15-18 kts), gereefd grootzeil en high-aspect fok en een bezeilde koers hoewel meestentijds hoog aan de wind. Ging goed tot we bij St.Lucia kwamen en de wind wegviel omdat we in de windschaduw van het eiland kwamen met heel vreemde winddraaiingen. Echt vreemd want aan een beetje veranderlijke wind zijn we heus wel gewend. In elk geval was het al bijna 5 uur dus dan maar Soufrière aangelopen aan de zuidwest punt (15 mijl zuidelijker). Mooie plek, vlak onder de Pitons, het kan erger.
De boatboys waren hier altijd al een beetje hebberig maar nu is het zo erg dat we besloten hebben dat dit wel de laatste keer is dat we hier zijn geweest! Boatboy 1 eiste "a little 40 EC" voor het vastknopen van onze touwtjes aan de mooring van zijn handlanger, die 60 EC eiste als liggeld. De boatboy 15 gegeven en de mooringeigenaar 40, nog steeds veel te veel (15 euro totaal).
Morgen maar gauw naar stokbroodland! Ook duur, maar daar weet je waarom.
PJWM

dinsdag 8 maart 2011, 17.00 LT
Vanmorgen werden we gewekt door Mayreau Patrol met de vraag of we wel een vlaggetje van St.Vincent hadden... Tuurlijk heren, even vergeten bij nachtelijke aankomst. Vervolgens kwam een Amerikaans echtpaar op ons af stuiven want ze wilden ons e-mailadres omdat ze gisteravond "a most beautiful picture" van Miep hadden gemaakt bij aanzeilen van de baai bij zonsondergang... Ja dat is het mooie van Miep, altijd complimentjes en heel veel foto's. Zal je niet meemaken als je rondvaart in een Hunter ofzo. Daarna het reeds motorzeilende contingent afgetroefd door er keihard langs te zeilen met gereefd grootzeil en high-aspectfok. Omkijkend zagen we dat er aarzelend toch wat genua's werden uitgerold, maar al snel verdwenen ze weer en daarmee ook hun boten aan de horizon (achter ons). Dus Miep gaf ze mooi het nakijken!
Na een prettige zeiltocht (we moesten nog wel wat kruisen, vooral ook omdat de wind zich al begon te bewegen naar die akelige hoek waarin ie de komende dagen gaat blijven) aangekomen in Bequia en ten anker naast de Ambler van Cora en Stan, vrienden die we in Suriname hebben ontmoet en vorig jaar ook hier in Bequia. Ze zijn muzikanten, vormen een tweemansformatie en spelen liefst funky jazz. We liggen ongeveer onder het restaurant waar ze 4 avonden per week optreden, dus dat wordt genieten.
PJWM

maandag 7 maart 2011, 16.30 LT
Afgelopen weekend was het nieuwe maan en het springtij daarvan heeft ons behoorlijk parten gespeeld. We werden zo verschrikkelijk weggezet, 30 of 40 graden alsof het niets is. Het leek ons dat we vanuiit Trinidad makkelijk vandaag op Bequi hadden kunnen zijn maar nu zeilen we af op Mayreau. Morgen maar weer een nieuwe poging. Het vervelende is ook dat de wind zich nogal misdraagt, d.w.z. gaat de komende dagen in een zeer ongebruikelijke hoek zitten: NNE. Al onze oude logboeken hierop nagekeken maar dit nog nooit meegemaakt. ENE is normaal voor de tijd van het jaar... scheelt een slok op een borrel. Die we dus almaar niet krijgen omdat we moeten ploeteren tegen de stroom.
PJWM

zondag 6 maart 2011, 18.00 LT
De klotedag van gisteren had nog een staartje want tijdens de hermontage van de wc-pot brak er ook nog een stuk van af. Gelijmd. JW had het helemaal gehad, en toen belde Peter met de vraag of we zin hadden om met hem uit eten te gaan. We hadden de bijboot al opgeruimd maar zijn crew bracht ons keurig in de captain's launch en haalde ons ook weer op! Eind goed al goed, maar wel allebei vreselijk slecht geslapen.
Vanmorgen vertrokken om 08.30 en de wind zat in de goede hoek. Bovendien kwamen we makkelijk uit de Boca del Dragon want het juiste moment: 1 uur na HW. Net een beetje tij mee eruit en geen heftige stroming voor de deur. Rustig weer dus het zeilen gaat perfect, alleen is de wind gedurende de dag wel gekrompen en beleven we forse dwarsstroom die ons 25 graden de verkeerde kant uit zet. Kortom: waar we zullen eindigen weten we nog niet.
PJWM

zaterdag 5 maart 2011, 17.00 LT
WAT EEN GEKLOOT! Vanmorgen constateerden we een heleboel water in de bilge. Waar komt dat nou weer vandaan??!! We dachten via het toilet, dus het hele ding gedemonteerd. Niet zo'n prettig werkje in een benauwde badkamer in de tropische hitte. Maar inderdaad, toen de plee eruit was en alle slangen los (de wc-pomp is tevens bilgepomp) liep er geen water meer in de bilge, m.a.w. het ding had telkens het restje water (dat na het toilet doorpompen altijd in de pot blijft staan) uit de pot gezogen en in de bilge geloosd, waarschijnlijk door een wellicht niet 100% afsluitende kraan (JW had er een beetje aan gedraaid toen hij op de kant de bilgepomp testte). Nou ja, het kon erger. Dus de hele boel weer gemonteerd, JW is er feitelijk nog mee bezig. Want het klinkt allemaal makkelijker dan het is: alles zat zoals gewoonlijk muurvast en/of boutjes/moertjes ongeveer onbereikbaar.
Ook moest de laatste hand nog worden gelegd aan de Windpilot: het vastzetten van wat mini- maar zeer belangrijke onderdelen. Hiervoor stapte P in de bijboot die heftig op- en neerging onder de spiegel want Chaguaramas is een onrustige baai. Maar na lang klooien zat het goed.
Houdt het nou nooit eens op met een boot, vraag je je soms af. De raampjes lekken ook nog steeds (het ging regenen dus toen konden we dat ook mooi constateren).
Lichtpuntje: rijst met sajoer lodeh en krokante kip voor de lunch. We hebben een pot sambal manis gedoneerd, want die kun je op Trinidad niet kopen. En drie zakken toffees en lolly's. Het diner zal ook wel weer iets pedis brengen... Wel heerlijk, afgemeerd aan zo'n drijvend hotel met warme douche en natjes en droogjes op hun tijd. Waarom gaan we morgen eigenlijk zeilen??
PJWM

vrijdag 4 maart 2011, 15.30 LT
De Windpilot is weer in orde en Peters Indonesische crew heeft 'm gemonteerd.
Na de lunch (rijst, omelet en groentecurry met rode pepers, ja we hebben een uitstekend kosthuis) uitgecheckt bij Immigrations en Customs, nog wat laatste boodschappen voor Miep (bij Budget Marine) en onze eigen inwendige mens (bij Hi-Lo) zijn we klaar voor vertrek. Zondag, want er zijn nog wat lekkages op te lossen (raampjes). Dus vandaag nog een diner met waarschijnlijk weer pepertjes... en morgen ook nog wat pittige maaltijden... Het noodles-ontbijt (met pepertjes) hebben we vanmorgen nog kunnen afwimpelen. Die mannen zijn werkelijk geweldig gastvrij en we hebben al gedreigd nooit meer te vertrekken als ze zo doorgaan. Vinden ze ook geen probleem, alleen jammer dat we die gezellige poesjes niet meer aan boord hebben want die vonden ze toch wel heel erg leuk. Ha! Rita en Roberta! Ze wisten zelfs hun namen nog! En dat ze gek waren op verse tonijn...
PJWM

donderdag 3 maart 2011, 15.30 LT
We drijven weer! Na drie weken en twee dagen klussen! We zouden nog voor de lunch in de travellift worden gehangen zodat we in lunchtijd nog wat antifouling konden smeren waar de stempels hadden gezeten, maar volgens oud-Trinidads gebruik leed ook dit gebeuren aan uitstel en was de tewaterlating na de lunch. Alle arbeiders buitengewoon behulpzaam en we tuften vlot naar onze natte ligplaats - naast Rebound, Makmoor en Atlantic Warrior, de tonijnschepen van Peter. Hartelijke ontvangst door de crew die meteen wilden weten hoe het met de poesjes ging... Volgens Javaans gebruik koffie met veel suiker en het diner wordt over een half uurtje bereid. Tonijn hopelijk!
De Windpilot is nog even in handen van Peter, die het project had overgenomen van JW - die er helemaal wanhopig van werd. De reparaties die er nu aan worden gedaan zijn ook niet eenvoudig uit te voeren voor iemand die geen bankwerker is: de 10 mm bouten waarmee het geheel vastzit worden vervangen door 12 mm exemplaren. Dus uitboren, bussen erin en nieuwe schroefdraad tappen, een aardige klus en waanzinnig aardig van Peter dat hij dit voor ons doet (laat doen)!
Hopelijk is het ding gauw klaar want het liefst willen we van het weekend nog weg. De wind is namelijk tijdelijk in het oosten gaan zitten en de dag na carnaval is hij weer gewoon noordoost; een slechte hoek als je naar het noorden wilt met dwarsstroom uit het oosten. Jammer dan van carnaval, maar volgend jaar weer een kans. Ten minste, we gaan ervan uit dat de boot dan echt nog niet is verkocht.
PJWM

vrijdag 25 februari 2011, 16.00 LT
De tijd vliegt maar we verzetten dan ook bergen werk. JW heeft de Autohelm stuurautomaat (de elektrische) weer aan de praat gekregen, en is nog bezig met de Windpilot (de windvaanstuurinrichting). P heeft het beheer overgenomen van de bijboot, waar JW helemaal wanhopig van werd, en enkele lekjes gerepareerd en verdachte plakkers vervangen door nieuwe. Nieuwe bezems vegen schoon en hopelijk vertoont ie komend seizoen geen kuren meer. Miep ziet er ook weer netjes uit. De antifouling zit erop en komend weekend gaan we de motor laten proefdraaien.
Ook nemen we tijd om zo nu en dan eens wat anders te doen. We hebben deze week namelijk een auto tot onze beschikking! Die van Peter, de tonijnvisser annex katten-naar-Suriname-smokkelaar, die momenteel op zakenreis is naar Miami. Dus we zoeven comfortabel rond met tassenvol boodschappen, want we hebben enorm ingeslagen en alle zware dingen die we nu al aan boord hebben, hoeven we straks niet te sjouwen als we weer op onze benenwagen zijn aangewezen. Ook de gasflessen laten vullen en een paar toeristische uitstapjes gemaakt. Kortom: we vermaken ons ook als we niet werken!
En de koelkast draait op volle toeren zodat we aan het einde van elke werkdag kunnen genieten van ijskoude rumcola's.
Als alles loopt zoals we hopen, denken we dat Miep woensdag te water gaat.
PJWM

vrijdag 18 februari 2011, 18.00 LT
Alweer een week voorbij. Op elektrisch gebied veel vooruitgang geboekt (en een financieel dieptepunt bereikt) met na de nieuwe accu's ook een nieuwe acculader, inclusief vele uren werk want er moest wel eea worden herzien in de bekabeling. Resultaat is onder meer dat problemen zoals we hadden met de koelkast die niet wilde aanslaan als we niet aan walstroom lagen (en waar lig je dat nou in de Carieb?) zijn opgelost en we hem straks gewoon kunnen laten draaien op ons zonnepaneel. En meer problemen waarvan we niet eens wisten we die hadden, behoren nu tot het verleden.
Ook hadden we last met de laptop, die weer een nieuwe is en onder Windows 7 niet via de oude USB-to-serialkabeltjes wilde praten met Pactor-modem/kortegolfzender (Winlink) noch met NMEA (GPS). Hemel en aarde bewogen en vrienden ingeschakeld die de kabels uit NL gingen opsturen, maar vandaag kwam de elektraman met twee werkende kabeltjes aan! P helemaal gelukkig natuurlijk.
Ons reddingvlot hadden we eind vorig seizoen weggebracht ter keuring en dat is weer helemaal up-to-date.
Het kajuitdak is erg netjes geworden en P is nu de romp aan het poetsen. Lekker klusje in de hitte...
JW heeft allerlei onverwacht extra werk zoals de windvaan die we binnen hadden gelegd (tegen diefstal) en die volledig is vastgerot, en meer van dat soort vervelende dingen.
En 's nachts worden we getergd door muskieten, die véél agressiever zijn dan hun collega's in Suriname...
Eind volgende week misschien te water?
PJWM

vrijdag 11 februari 2011, 21.30 LT
De accu's wilden niet vol raken want ze waren een beetje te oud voor de reanimeerttruc (2005-2006 en 2007) en stonden daarmee toch wel op de nominatie om te worden vervangen. Vandaag werden drie nieuwe accu's gebracht en de bijbehorende elektrotechnicus constateerde en passant dat de acculader stuk is. Waarschijnlijk zit het probleem in de verschillende frequenties die wereldwijd worden gehanteerd: Europa 220V bij 50Hz, USA 110V bij 60Hz. De Caribbean volgt de US en levert indien gewenst wel 220V, maar bij 60Hz. En het is zeer waarschijnlijk dat onze Europese acculader daaraan is overleden. Dus volgende week nog meer eens extra in de buidel tasten voor een nieuwe.
Intussen hebben we alle teak van het kajuitdak af gesloopt en de resterende epoxylijmresten afgekrabd. Een laag polyesterhars met microballoons om het geheel uit te vlakken, straks drie lagen verf en antislipzand en Mieps dak is weer helemaal netjes.
Al is IMS (de werf waar we staan) wat achteraf gesitueerd, aan lekker eten ontbreekt het ons niet. Naast ons is een scheepsbedrijf met een soort kantine waar een dame rond 12 uur 's middags uitstekende maaltijden serveert. Rijst met kip, rund of vis, aardappel- of macaronigratin en frisse salade voor 3 euro. Met z'n 2-en is 1 portie ruim voldoende. Prettig want dan hoeven we 's avonds, na een uitputtende werkdag, niet nog eens uitgebreid in de keuken te staan en volstaan we met "koude" maaltijden zoals tortilla's met koolsla, paprika, ui, sardien en knoflooksaus. Wijntje erbij... met die lijn wordt het voorlopig niks.
PJWM