| Onze
Scheepsberichten zijn
een on-line en bijna "live" verslag van de vorderingen en van het
reilen en zeilen aan boord tijdens een lange overtocht. Ze bestaan uit e-mails die we via de
HF-radio hebben verzonden naar onze website en ze zijn hiernaast geplaatst.
Het meest recente bericht bovenaan. |
maandag 14 april 2008, 13.00 UTC
Vannacht waren er voor de verandering eens GEEN zware buien en er was
ook nog een beetje wind: 15 kts uit het oosten. Niet helemaal de goede
richting dus we moesten kruisen! Tegen de aanzienlijke deining in schoten we
niet erg op dus een race tegen de klok om op tijd bij de verkenningston van
de Surinamerivier te zijn. Op tijd is: met laag water, zodat we met opkomend
water de rivier op kunnen spoelen.
Vlak voor de Surinamerivier ligt een uitgestrekte zandbank, en de gegevens
hiervan zijn al lang niet meer actueel. Hierover hebben we vorig jaar
geklaagd bij de MAS Maritieme Autoriteit Suriname maar dat helpt natuurlijk
niet. Kortom een spannende aanloop als je je binnen de (op de kaart niet
actuele) 10m dieptelijn waagt om tijd te winnen.
Maar we waren keurig op tijd en spoelden gezellig naar binnen; onder het
genot van Surinaamse rum met limoen en ananas (tegen koffietijd) en later
nog een lekker chardonneetje... En 's avonds was er een feestje bij
vrienden... met eten natuurlijk want dat hoort hier zo... echte Surinaamse
snert!
We zijn weer thuis!
PJWM
zondag 13 april 2008, 20.00 UTC
Voordeel van dat motoren: koude cola bij de pringles. Maar gelukkig kon
er vanmiddag weer worden gezeild en kregen we maar 1 zware bui. Natuurlijk
weer tijdens de wacht van P, ze doen het erom.
Nog 54 mijl te gaan, we verwachten met het vroege ochtendtij van maandag
(morgen dus) de Surinamerivier op te varen.
PJWM
zondag 13 april 2008, 13.00 UTC
Gisteren overdag de hele dag zonder wind gezeten, gisteravond ging het
aardig, maar vannacht... oeioeioei. Zware buien (30 knopen) met zware regen.
Die fokroller is een zegen (rijmt). En in de vroege ochtend: keiharde regen
maar geen wind. We lagen a.h.w. bijgelegd met het grootzeil op te hobbelen
in afwachting van wind, die na een uur nog steeds niet was gekomen en nu
zijn we inmiddels alweer 2 uur aan het motoren, maar nog steeds geen wind.
Of de regen nog ophoudt vandaag? We hebben het idee dat de natte tijd in
Suriname is aangebroken.
Nog 73 mijl te gaan. De deining is zo hinderlijk dat we er niet goed tegenin
kunnen komen en dat betekent dat we niet eens in staat zijn om morgenochtend
op tijd te zijn voor het tij de Surinamerivier op. Dus misschien nog een
halve dag... zitten we toch bijna weer aan die 6 dagen.
PJWM
zaterdag 12 april 2008, 20.00 UTC
Geen wind. We brommen wat om niet helemaal stil te liggen. De zee is als
een olieplas. Het zag er de hele tijd naar uit dat we Paramaribo in
vierenhalve dag zouden halen, maar helaas. Vanavond zuurkool met worst.
Nog 127 mijl te gaan.
PJWM
zaterdag 12 april 2008, 14.00 UTC
Klagen helpt (deel 2): vannacht was het verre van saai maar wel vreselik
vervelend. Continu zware buien met regen en een hoop wind, zo veel dat we
het voorzeil telkens helemaal wegrolden. Die lieftallige assistent op het
voordek is werkelijk een zegen!
Maar vannacht hebben ze wel meteen alle wind opgemaakt want nu zijn we aan
het brommen en niet eens de goede kant op: Nickerie is het "hoogste" wat we
kunnen bevaren. Dus dat doen we dan voorlopig maar, in de hoop op betere
tijden.
Gistermiddag wel een "halverwege-douche" genomen, heerlijk verfrissend. (We
wisten toen nog niet dat we 's nachts een natuurlijke douche zouden
krijgen.) JW ziet er al helemaal uit zoals Captain Haddock met grote baard.
Alleen is die van JW een beetje grijzer.
Nog 138 mijl te gaan (excl. de omweg via Nickerie).
PJWM
vrijdag 11 april 2008, 13.00 UTC
Klagen helpt, want kort na het vorige bericht kwam er inderdaad weer een
beetje wind en kon de motor uit. Dus toch weer een beetje optimistisch, al
is de grote vaart eruit want de wind is rond 12 kts. We zeilen met een
snelheid van 4 knopen over de grond richting Suriname, helaas niet meer
rechtstreeks op "onze" rivier af maar op de Corantijn (Nickerie) ongeveer
100 mijl naar het westen. Maar wie weet draait de wind nog... Verder is het
maar saai, het wachtschema bij dit rustige weer is 4 uur op en 4 uur af en
vooral het laatste uurtje van de wacht is een lange zit. Gelukkig heeft JW
nieuwe leeslampjes gemonteerd onder het spookhuis (de vaste buiskap) en we
hebben boeken genoeg. Het beste nieuws is dat we vanavond "spaghetti visjes"
eten; dat zijn de blikjes die Henk heeft meegebracht van de Canaries:
inktvis, mosselen en rode paprika.
Nog 242 mijl te gaan (dus op de helft).
PJWM
donderdag 10 april 2008, 21.00 UTC
Die bijgelovigheid van zeelieden is allerminst onzin, want kort na de
vorige loftuiting op wind en stroom liet de wind het compleet afweten. In
het begin van de blakte viel er nog wel een beetje te zeilen maar nu brommen
we al 2 uur een beetje bij, want minder dan 10 knopen is echt niet genoeg.
Dus onze hoop op een snelle overtocht van 4 tot 5 dagen is verkeken.
JW heeft wel meteen de gelegenheid gegrepen om het avondeten te bereiden:
gebakken aardappels met ham, ananas en sperziebonen (uit blik). In de hoop
dat straks de wind terugkeert en de boot weer al die bewegingen maakt die
het koken bemoeilijken.
Nog 318 mijl naar de uiterton.
PJWM
donderdag 10 april 2008, 14.00 UTC
Het gaat van een leien dakje! Springtij of doodtij maakt altijd wel
verschil, maar dat het zo groot zou zijn... we stuiven met 5 knopen over de
grond op een koers van 60 graden aan ded wind rechtstreeks naar Suriname!
Nog 340 mijl te gaan.
PJWM
woensdag 9 april 2008, 21.00 UTC
Tobago onderscheidt zich van de andere Caribische eilanden (voor zover
door ons bezocht) in het feit dat afscheid van het eiland vooral inhoudt:
afscheid van de vrienden die we hebben gemaakt. Dat is niet zozeer onze
verdienste maar het karakteriseert de Bago's, die uitmunten in
vriendelijkheid, gastvrijheid en welgemeende belangstelling voor andere
mensen.
Maar helaas, aan alles komt een eind en het springtij (maximale tegenstroom)
is inmiddels een beetje geluwd, dus we gingen anker op. Nog een hele klus
want het had flink gewaaid dus het had zich lekker ingegraven. Wind E 15
kts; grootzeil met een rif en de high-aspect fok in het profiel gehesen. Nu
zijn we al 7 uur onderweg en bevinden ons gezellig tussen de oilrigs bij
Trinidad. Dat zal niet lang meer duren want we maken een lekker vaartje: 5,5
kts door het water en 4 over de grond bij een koers van 50 graden aan de
wind. De wind is aan het krimpen dus straks kunnen we wat lager (en harder).
Prettig voor JW tijdens het koken. Het wordt... boerenkoolstamppot met
rookworst.
Nog 420 mijl te gaan naar de uiterton van de Surinamerivier (van de 450.
PJWM
zondag 6 april 2008, 20.00 UTC
Eigenlijk hadden we gisteren naar Suriname willen vertrekken, maar toen
bedachten we ineens dat we dan midden in het springtij zouden zitten en er
is ook al geen licht (nieuwe maan). Dus we laten de ergste tegenstroom een
beetje luwen en vertrekken woensdag. Wellicht komen we zondag 13/4 aan, dan
zou dat 1 dag sneller zijn dan vorige keer want toen deden we er maar liefst
6 dagen over (heenweg 2,5 dag).
Tobago is allerminst een straf, dit is gewoon een superrielekst eiland.
Beetje naar het strand, boekje lezen, zwemmen, van snorkelen komt niet veel
want het zicht is abominabel vanwege de heftige stroom (rond springtij dus)
en knalharde wind, maar die is nu eindelijk aan het minderen. Verder hangen
we rond in Bago's Beach Bar, cool place. In "de stad" (Scarborough) aten we
als lunch een roti (ze hebben hier godszijdank ook kiploze varianten,
bijvoorbeeld met rundvlees!) die zo groot was dat ie meteen ook dienst deed
als diner, vooral na het echte Italiaanse ijsje dat we daarna aten. (Het
vorige lekkere ijsje was een jaar geleden. Dat zijn zo de nadelen van deze
kant van de oceaan.)
PJWM
dinsdag 1 april 2008, 14.00 UTC
Nooit te veel optimisme tonen want dat breekt altijd op. De tegenstroom
begon net na verzending van het vorige bericht lekker door te zetten en we
hebben geconstateerd dat het er met name in het gat tussen Grenada en
Carriacou met 2 tot 2,5 kts doorheen gulpt. Maar dat dat een stroomgat is
wisten we ook al van het zeilen in noordelijke richting. Vervolgens werden
we getrakteerd op een stikzwarte nacht want alle wolken van de hele wereld
hadden zich tussen de Caribische sterrenhemel en ons gepositioneerd. En dan
ook nog de maan in z'n laatste kwartier, komt pas tegen de ochtend op en
bovendien komt er natuurlijk nauwelijks licht uit. Verder kwamen er de hele
tijd zware buien over, waaruit met name veel wind kwam (25-30 kts) en soms
een beetje regen. Kortom, het was weer geen gemakkelijke tocht, al hebben we
er nog niet zo lang over gedaan als vorige keer. Toen 28 uur, nu 24 en op
110 mijl ruim 20 mijl stroom doodgevaren.
Goh dat was weer een kuttocht, zuchtte JW toen we achter ons ankertje lagen
en hij de oven ging aansteken om eindelijk de beloofde macaroni met ham en
kaas op te warmen, want onderweg hebben we het niet verder gebracht dan een
soepje. Maar ja, de oven aansteken was geen optie want in de boot stikten we
zonder dat ding al van de hitte omdat alle luiken natuurlijk weer dicht
moesten vanwege overkomend zeewater.
Maar P's verjaardag vieren we morgen tenminste lekker rustig op de kant.
PJWM
woensdag 31 maart 2008, 21.00 UTC
Vanmorgen vroeg uitgeklaard (we waren de eersten), de high-aspectfok in
het rolprofiel gehesen, bijboot opgeruimd en om 10.00 uur vertrokken met
bestemming Tobago (110 mijl). Inmiddels zijn we al een lekker eindje op weg
en de tegenstroom deert ons maar een beetje. De wind valt ook wel mee qua
hoek want we zeilen tussen 50 en 70 graden aan de wind. Best comfortabel,
omdat de zee behoorlijk kalm is. Het heeft namelijk afgelopen wacht
nauwelijks gewaaid. Dat gaat anders worden, vannacht krijgen we meer wind en
komende week wordt het 25 knopen, dus we zullen nog wel eventjes op Tobago
blijven. Ook in afwachting van de juiste maanstand, want komend weekend is
het springtij en dat is leuk als het meezit... Maar bij ons zit het tegen.
Maar wat het kombuis betreft is alles prima in orde, JW serveert straks onze
favoriete zee-maaltijd: macaroni met ham en kaas (en T-ketchup).
Nog 80 mijl te gaan.
PJWM
zondag 30 maart 2008, 21.00 UTC
Ja hoor! Staan we op punt van vertrek (morgen), gaat de wind zich de
komende week in de oosthoek nestelen. En niet gewoon 15-20 kts, maar 20
kts+. Hadden we maar niet zo lang op Bequia moeten blijven plakken! (Maar
het was wel gezellig.)
We mikken op de westkant van Tobago, want dat is een iets beter bezeilbare
koers en bovendien is het er ook gemakkelijker wegkomen, want vanuit
Charlotteville aan de noordoostkant ben je een halve dag aan het kruisen
voordat het landpuntje gerond is. Tenminste dat was vorige keer zo. En er
zijn veel souvenirwinkels waar P op haar verjaardag de hele dag kan
rondstruinen zonder dat JW een verveeld gezicht trekt. En veel keuze uit
restaurants i.v.m. het verjaarsdiner, bijvoorbeeld de crab & lobster
place...
PJWM
dinsdag 25 maart 2008, 20.00 UTC
De Bequia Easter Regatta is achter de rug. Het was een geweldig festijn,
goed georganiseerd en met zo veel sponsors dat de dagelijkse
prijsuitreikingen behoorlijk "nat" waren. Mark had ons gevraagd als
bemanning op zijn boot Kula, een Tartan 41, S&S-design en dus een soort
familielid van Miep. De eerste dag maakten we nog behoorlijk wat fouten,
maar dat deed kennelijk iedereen want we werden toch vierde. Op dag 2 ging
het aanzienlijk beter en kropen we op naar de derde positie. De nummers 1 en
2 waren door iedereen aangemerkt als "untouchable" dus die hebben we een
poepie laten ruiken door op de laatste dag eerste te worden!
En nu beginnen we weer aan huis te denken. JW is vanmorgen nog eens onder de
kuipvloer gedoken en heeft het bovenste roerlager een tikje verplaatst door
een zelfgemaakte spacer tussen vloer en bronzen bus te plaatsen, want het
roer draaide een beetje stroef. Maar nu loopt het als een zonnetje en
bestuderen we de weerberichten om te zien wanneer we een beetje gunstige
wind(richting) hebben om richting Tobago te zeilen. We verwachten rond
zaterdag te vertrekken.
PJWM |