Madeira
kenmerkt zich door de
typisch Portugese atmosfeer. De vriendelijke mensen, de stad waar de straten met precisie zijn besteend met zwart/wit
mozaïeken FOTO
1, de
azulejo's op de huizen, en overal bomen, planten
en een bloemenzee die
niet is beperkt tot kniehoogte, en ook niet tot de vele parken en tropische
tuinen. Het straatbeeld wordt bepaald door oleanders en bougainvilleas,
"vuurbomen" met enorme oranje bloemen en jacaranda’s gehuld in een tere blauw-paarse bloesemwolk.
FOTO
2+3
In Spanje en dus op de Canaries zijn de ramblas ruimer, terwijl in Portugal de aandacht meer gericht is op
details. Maar klimatologisch en gevoelsmatig horen alle Atlantische
eilanden bij elkaar. Ook Madeira is resultaat van
vulkanische erupties die 30 tot 35 miljoen jaar geleden
plaatsvonden. Meer romantische speculaties beweren dat de Canarische
eilanden, de Madeira archipel, de Azoren, de Kaap-Verden, de Caribische
eilanden en IJsland de overblijfselen vormen van het 80.000 jaar geleden
verdwenen continent Lemurië, dat zich zou
hebben uitgestrekt tussen Amerika, Europa en Afrika; waar nu de
Atlantische Oceaan is. Het klinkt onwaarschijnlijk, maar deze theorie is gebaseerd op archeologische
vondsten van fossiele planten die sinds mensenheugenis niet op aarde
hebben bestaan. |
Funchal is een aantrekkelijke oude stad die in 2008 haar 500-jarig bestaan
viert. Het is de hoofdstad van Madeira, het grootste eiland van de
eilandengroep en voor de meeste zeilers die vanuit het noorden komen, een
logische stop tussen Portugal en de Canaries. Die arriveren allemaal rond
september, dus dan is de kans minimaal dat je 1 van de 10 plaatsen krijgt
die voor passanten beschikbaar zijn (2 rijen van 5 dik). Je kunt uitwijken
naar de ankerplaats in de voorhaven (veel deining) en als die vol is, mag
je ankeren op zee tegen zeeschepentarief. De meesten kiezen voor Porto
Santo, ongeveer 40 mijl ten noordoosten van Funchal, en bezoeken Madeira
per ferry.
Maar wij zitten in het juiste (rustige) seizoen en liggen dus hartje
Funchal aan de kaai,
waar we continu worden verwend
met stedelijk schoon. Dit is gewoon onderdeel van het dagelijks leven,
neem nou de Toyota-showroom in de oude binnenstad...
FOTO
4+5
De
Madeiranen hebben trouwens wel heel enge beesten in hun dieet zitten. We bedoelen
niet de nationale bacalhau want die is voortreffelijk, maar de espada,
een enorme zwarte zeeslang die er zelfs bij de visboer nog heel gemeen
uitziet. FOTO
6 |
Funchal
is wel erg toeristisch. Ze worden namelijk met duizenden aangevoerd door
enorme cruiseschepen annex drijvende torenflats en de gemiddelde leeftijd
ligt niet onder de 50. Gelukkig blijven de meesten in de stad hangen,
dus we kunnen rustig wandelen over de levada’s. Dat zijn een soort irrigatiegoten
die vanaf de (nattere) noordzijde de bevloeiing van het hele eiland regelen;
vandaar dat Madeira zo groen is bij zo weinig neerslag. De totale lengte
bedraagt ongeveer 1000 km en ze voeren soms langs steile afgronden.
We hebben ook weer een dag een autootje gehuurd en over het eiland gecrosst.
Veel steile kliffen, nauwe en diepe dalen (een beetje benauwd), en groen,
groen en groen. FOTO
7-12
Eerlijk gezegd vinden we het een beetje eentonig in vergelijking met sommige
Canarische eilanden die behalve groen ook vulkaanlandschappen hebben en
stranden. Er zijn wel heel veel bloemen (maar weer nauwelijks palmen en
cactussen), maar wat we het meeste missen is de levendigheid op straat.
De Madeiraan is aan het werk op het land (onzichtbaar vanaf de weg), je
ziet wel zo nu en dan een vrouwtje met een grote baal bladeren en takken
op haar hoofd, of wat bejaarden op een bankje, maar dat is het dan. Minder
café’s, minder bedrijvigheid, en soms is het onduidelijk waar de dorpskern
is (als die er is).
|