|
Santa
Cruz verlieten we met een lekker windje in de rug van 25-30 knopen, maar
eenmaal de hoek om aan de lijzijde van Tenerife merk je pas goed dat er
een berg van bijna 4 km hoog boven je uit torent: bladstil zodat we de
laatste 10 mijl naar Playa San Juan zelfs moesten motoren!
FOTO
1
San Juan is een lief klein haventje, maar bleek helaas te klein voor ons.
Ondanks alle zorgen en bemoeienissen van vrienden en kennissen ter plaatse
konden we eigenlijk alleen maar voor anker buiten de haven, dus met
inkomende deining… De truc met het hekanker om de boeg op de golven te
houden, werkte niet omdat de wind steeds alle kanten op draaide met als
resultaat dat het hekanker lossloeg. Dus na twee dagen hielden we het voor
gezien en gingen we naar Los Gigantes, 5 mijl verderop. Dit is de duurste
marina van alle Canarische eilanden, gebouwd aan de voet van een
gigantische rotswand die loodrecht naar beneden gaat. Je loopt ’m aan
terwijl valwinden van 40-50 kts je plat dreigen te gooien en er stranden
dan ook regelmatig jachten vlak voor de haveningang; maar gelukkig waren
we gewaarschuwd.
Het is wel gezellig zo in deze omgeving. In San Juan waren we uitgenodigd
bij de Italiaanse kennissen voor hun traditionele marghuerita-slemppartij
om 1900 uur. Toen we na vier stuks ons vertrek aankondigden, schonken ze
nog drie rondjes en vervolgens troonden ons mee naar een echt leuk Spaans
visrestaurantje in het belendende dorp Alcala. |
Alcala
is kennelijk behoorlijk “hot” want de volgende dag in Los Gigantes
sleepte Antonio, de eigenaar van de plaatselijke duikschool ons mee naar
hetzelfde dorp, maar nu was het een kiprestaurant.
Kerstavond kwamen Maarten en Pieter ons (voor de tweede keer al tijdens
deze trip!) aan boord opzoeken en eerste kerstdag werd het kerstdiner
geserveerd ten huize van beide heren. FOTO
2 Ze hadden de
tafel schitterend gedekt en heerlijk gekookt. Tussen de bedrijven door
hadden ze zelfs ook nog tijd gevonden om onze was te doen!
We zijn regelmatig op bezoek in de onderwaterwereld. Om er weer een beetje
in te komen hadden we zelf al een paar keer op kleine diepten (tot 10 m)
gedoken, dus met de kerstduik FOTO
3
bij Los Gigantes konden we ons helemaal laten gaan. Daar zwem je op 25 m
diepte tussen roggen FOTO
4,
haaien, dolfijnen en allerhande kleine visjes (op FOTO
5
zie je kogelvisjes) die vaak rondzwemmen in grote scholen. De vissen zijn
soms een beetje nieuwsgierig en vinden het helemaal niet eng als je
dichtbij ze komt. We vinden het heerlijk om te gast te zijn in een wereld
die eigenlijk zo wezensvreemd is aan onze wereld aan de oppervlakte.
Op
FOTO
6
doken we onder een visfarm, en als je daar onder zwemt voel je je net een
spin in een web.
Onze flessen zijn geďnspecteerd door Antonio en tiptop in orde bevonden.
En nog even gevuld natuurlijk, dat scheelt weer een uur lawaai van de
luchtcompressor. |
Tot
zo ver niets dan goeds maar het venijn zit altijd in de staart. Voor ons
eindigde het jaar met een kapotte windvaanstuurinrichting (het kwadrant
afgebroken, de helft in zee maar de volgende dag opgedoken en met
glas/epoxy gerepareerd) en een olieplas rond de boot. De olie kwam uit de
saildrive (keerkoppeling), en waar olie uit vloeit dringt ook water naar
binnen... het resultaat van een lijn in de schroef, niets van gemerkt maar
het moet een flinke klap zijn geweest want de snijring is verwrongen en de
anode verdwenen; en de afdichting naar de saildrive dus naar de
galemiezen. We moeten zo snel mogelijk de kant op want je kunt een
saildrive alleen aftappen op het droge. En er moet een monteur bij komen;
kan ie meteen ook kijken naar het motorblok want daar hebben we ook een
olielek...
Een sombere oudejaarsdag dus, en ook al zonder oliebollen. We lagen voor
anker in de baai van Los Cristianos maar mochten bij gratie gods in de
haven liggen, want het weer is erg wisselvallig en als we van ons anker af
zouden gaan, kon dat wel eens problemen geven. Dus langszij het
piratenschip. Elk dorp heeft zo’n ding, het is een “zeilende”
rondvaartboot die twee keer per dag met zo’n 50 man roze verbrand vlees
uitvaart. Dus we moeten onze boot telkens verhalen. Je zou verwachten dat
de piraten enigszins geďrriteerd zouden zijn door onze hinderlijke
aanwezigheid, maar integendeel. Ze zijn reuze behulpzaam en we kregen
zelfs een bonito die ze net hadden gevangen en een halve kist
bananen.
De bonito is een gunstig voorteken ter inleiding van het nieuwe jaar.
Volgens Chinees bijgeloof brengt een vis geluk, en het kan natuurlijk niet
stuk met een vis die je is gegeven, zeker als ie bonito heet want dat
betekent iets goeds. Dus de toekomst lacht ons toe. |