Geouwehoer met autoriteiten

Wat de inklaringsprocedure in Suriname betreft duizelt het ons inmiddels. Het bij aankomst door ons doorlopen proces was: bij Buitenlandse Zaken visum aanvragen (30 USD, kopie paspoort, kopie exit-stempel laatst bezochte land, 2 pasfoto’s en 2x crew list), ’s middags ophalen en bij de Militaire Politie een verblijfsvergunning gekregen voor 1 maand (stempel) met mededeling dat we na 1 maand dienen te verlengen bij de Vreemdelingenpolitie. Braaf als wij zijn togen wij enkele dagen voor de vervaldatum op pad. Met de bus naar Paramaribo en met een andere bus naar de Vreemdelingenpolitie aan de andere kant van de stad. Helaas kon men de door MP afgegeven vergunning niet verlengen want MP was helemaal niet gemachtigd die vergunning te verstrekken. Reden: we zijn in Suriname gearriveerd per zeilboot en dan heb je vanaf het begin te maken met VP. (Kom je per auto, dan is MP je eerste halte.)	We moesten nu eerst bij MP het inreisstempel ongeldig laten verklaren (stempelen), dus met de bus terug naar het centrum, twee ambtenaren overtuigen wat pas lukte nadat ze diverse telefoontjes hadden gepleegd naar VP en hun korpschef) en de ongeldig-stempels werden gezet. Met de bus weer naar VP, nieuw inklaringsstempel en aan een ander loket het verlengingsstempel voor 1 maand.	In Suriname mag je drie maanden blijven. Wil je langer blijven, dan moet je even weg. Eerst een nieuw visum kopen bij Buitenlandse Zaken (anders kom je het land niet meer in want de truc van aankomst zonder visum kan alleen als je per zeilboot arriveert), dan naar Albina (aan de grens met Frans-Guyana), exit-stempel halen bij MP, per ferry de Marowijne over naar St. Laurent, inreisstempel halen bij de gendarmerie, dagje rondwandelen, uitreisstempel bij dezelfde gendarmerie, ferry, MP Albina voor nieuw inreisstempel op het nieuwe visum. Na een maand te verlengen bij VP. Zouden wij nog Hollandse klompen hebben bezeten...
		Trinidad & Tobago: een absolute ramp. Waarbij Tobago de kroon spant. Check je in in Scarborough, dan moet je soms tot wel drie uur op het bankje zitten bij Immigrations. Verder doet Customs er alles aan om overtime te berekenen (kantooruren zijn 0800-1200 en 1300-1600). Zeg niet dat je gisteren bent aangekomen want dan is de beer los. Gewoon "vanmorgen om 08.20". Is je eerste stop Charlotteville, dan is het probleem niet zo groot maar als je daarna nog andere baaien wilt bezoeken ben je de sigaar. Tobago is voor Customs en Immigrations namelijk in twee stukken gedeeld. De grens ligt bij Plymouth, al is dat geen port of entry. Als je wilt afzakken van Charlotteville naar Store Bay, dien je bij Plymouth rechtsomkeert te maken om in Charlotteville te melden dat je de grens gaat passeren... en aangekomen in Store Bay neem je de bus (waarop je meestal een uur moet wachten) naar Scarborough om daar drie uur op het bankje te gaan zitten. Ga je vervolgens door naar Trinidad, dan moet je opnieuw naar Scarborough om uit te checken om daarna op Trinidad de hele procedure opnieuw te doen. Bottomline: check liever gewoon niet in op Tobago. We probeerden ooit eens de poesjes uit te laten vliegen... kon niet want de quarantainedienst was in staking. Dan maar per vissersboot, dachten we. Maar nee, "the ocean is not a port of entry" zei de strenge dame van Immigrations en uiteindelijk vlogen wij terwijl de poesjes door de vissersboot werden afgezet bij de Surinaamse uiterton.

Updated 04/2010
Volgende onderwerp