Je
gaat voor anker in rustig weer in een schitterende bounty baai, en in het
holst van de nacht schift de wind in een ongunstige richting, gaat er een
deining lopen van een meter en daar lig je dan te rollen van bakboord naar
stuurboord en heen en weer en heen en weer... je ligt klaarwakker
in je bed, je wil er niet uit want het is koud en donker en het dek is glibberig...
maar je weet dat het MOET want je moet er iets aan doen en in het
ergste geval moet je anker op en verkassen... Het doemscenario van mensen
die niet graag ankeren. Maar ankeren kan ook prettig zijn (en goedkoop),
als je maar veilig ligt.
Ons ankergerei:
- Delta 20 kg (44 lb)
- Fortress 15 lb (6,8 kg); aluminium, equivalent van ca 20 kg staal
- Stokanker 20 kg
- Brittany 10 kg
- Danforth 5 kg (voor de bijboot)
- Paratech sea anchor diameter 15 voet, met 110 m lijn
- 50 m ketting (10 mm) voor het hoofdanker via de ankerlier
- 12 m ketting (8 mm) en 35 m lijn (16 mm) voor een tweede anker
- 20 m ketting (8 mm) ook voor een tweede anker
- 100 m nylon lijn
- 2 ankergewichten van 10 kg, die aan een grote harp langs de
ketting naar beneden worden gelaten zodat er een langer stuk ketting op de
bodem ligt
- reklijn 10 m met spruit ter bevestiging op twee boegklampen; met
haak ter ontlasting van ketting, boegbeslag en ankerlier |
Wanneer
welk anker?
Zand en modder: Delta
Zand en wier: Delta of Fortress
Rotsen: stokanker
Op stroom en geen ruimte om te draaien: hoofdanker (Delta of Fortress) over de boeg en
Brittany of Fortress over
het hek (via de bijboot uit te brengen)
Op zee om een storm uit te rijden: parachuteanker
Naarmate we zuidelijker kwamen verloren we een beetje het vertrouwen in
onze CQR. Het groef gewoon niet goed genoeg in hard zand. Daarom hebben we
'm vervangen door een 20 kg Delta-anker van Lewmar. De Fortress is het 2e anker.
Ankerboei ja of nee?
Een ankerboei aan een lijn ter lengte van de waterdiepte, is handig om de
plaats van het anker te geven. Tevens kan de lijn dienen als
triplijn.
Maar soms kan een ankerboei ook een last zijn, zoals die keer in de Golfe
de Morbihan (Frankrijk). Het stroomt er hard en een dolfijn vond het lekker
om met die stroming te spelen en zijn lijf tegen de romp van onze boot en
de bijboot te schurken. Opeens ontdekte hij een nieuw speeltje: er
dreef een witte bal rond, wat een leuk ding om mee te spelen!!! En die bal
hoorde duidelijk bij die zwarte boot, dus APPORT! Terugbrengen! Maar de
bal zat aan een lijn want het was toevallig onze ankerboei, en de dolfijn
raakte er al vlot in verstrikt. Met de lijn 3x om z'n nek niet in staat
om met de boei de boot te bereiken (hij werd natuurlijk door het anker tegengehouden)
piepte hij om hulp en dat herhaalde zich nog een paar keer. Gelukkig liet
hij zich rustig helpen. Het was bijzonder: hoe een wild dier, vele malen
sterker dan wij, in paniek is en hoe we hem binnen de kortste keren konden
geruststellen en hem vertellen wat hij moest doen zodat we hem uit de problemen
konden helpen; en hoe hij die hulp accepteerde. |