Het tijdens de zomervakantie van 2001 ontdekte lek was nog steeds niet gevonden. Want hoewel we wisten waar het water in het interieur van de boot binnenkwam (via een stringer onder de kuip) wisten we niet precies waar het water nu eigenlijk het laminaat binnendrong.  Dus: de boot voor langere tijd op de kant, het roer losgemaakt (daarvoor hebben we zelf een pijpsleutel m60 moeten fabrieken) en... jawel: scheurtjes in de scheg bij de vingerling. Maar... dat kon het niet zijn want op de scheg ligt een vloer, door P eigenhandig opnieuw gelamineerd in Cherbourg en zij twijfelt beslist niet aan zichzelf of aan haar epoxy-capaciteiten...  Waar het lekwater WEL doorheen kwam werd bewezen door de door Dolf uitgedachte truc met de fietspomp: het water kwam binnen via de stringer, dus daarmee moest een kanaaltje verbonden zijn... gaatje in de stringer geboord, fietsbandventiel gemonteerd, voorzichtig pompen... BINGO! Dus dan maar het hele roer uit de boot genomen (een zware klus) en... jawel: aan beide kanten een scheur tussen het laminaat van de romp en het aan de binnenkant ingelamineerde deel waar de kop van het roer in valt.

Het lek zat daar waar we het verwachtten: in de holte van de bovenkant van het roer. Doordat de roerbegrenzer was afgebroken moet het roer een flinke klap hebben gemaakt tegen de romp (tijdens achteruitslaan ofzo) en dat kon de constructie niet hebben. Niet zo best! Dus: rand weggeslepen, het laminaat aan de buitenkant met epoxy en vier lagen weefsel omplakt, afgewerkt, roer weer op z'n plek... klaar!

Die scheurtjes bij de vingerling hebben we ook maar als een waarschuwing opgevat en het roer (dat in 1996 met 32% is vergroot) weer wat kleiner gemaakt en een moderner profiel gegeven. Zo komt er minder druk op te staan en blijft het toch goed sturen.  Het plakwerk aan de buitenkant van de scheg: vier lagen weefsel en epoxy, het ziet er superstrak uit. Meer over de boot:  bouw roer kiel