
Tijdens
de bouw ging wel eens iets mis. Bijvoorbeeld met de
tuigage. Toen we het plan hadden opgevat een tweemaster te gaan bouwen, vroegen wij
eens een kostenindicatie voor de complete tuigage van zo'n ding aan een
van onze
leveranciers. We hadden hem een schetsje en een schatting van de maten gegeven...
maar toen de Witte Raaf echt in aanbouw was hadden we er wel een echt tuig- en zeilplan
achteraan gestuurd, maar helaas zijn onze masten per
vergissing toch gemaakt op basis van de in het schetsje genoemde maten. En
erger nog, ons werd geadviseerd geen steekmast te nemen maar men vergat
die twee meter van de de hoofdmast af te trekken. Zo kwam het
dat wij tobden met een boot die te veel helling maakte en vaak uit
het roer liep.
We hadden geen geld om het
probleem bij de oorzaak aan te pakken, namelijk: een andere hoofdmast (en
zeilen, enz.) dus we zochten naar andere oplossingen. Een belangrijke
stap in de goede richting was het dieper maken van het roer.
|

Deze foto toont het roer in de oorspronkelijke toestand.
Het
roer was dus niet zo diep, en daarom weinig effectief als de boot op een
oor lag. Vandaar dat we in 1996 het roer compleet hebben verbouwd.
Eerst heeft JW aan de onderkant een klein stukje afgezaagd zodat hij het
schuim uit de binnenkant kon weghalen; vervolgens een verbinding gemaakt
met een stuk triplex dat in de holte van het roer werd geschoven. In vorm
geschuurd, afgeplamuurd met epoxy en vervolgens beplakt met epoxy en
geweven matten. |

Links en in het midden plaatjes van de voortgang en het resultaat na drie dagen op de kant bij
Peeman in Middelharnis.
Om eventuele problemen bij aan de grond lopen te voorkomen, hebben we het
roer 10 cm minder diep gemaakt dan de kiel. Op dat moment wisten we nog
niet dat we vier jaar later de kiel 20 cm dieper zouden maken. En al helemaal niet dat we in
2002
het roer wéér zouden aanpassen! (foto rechts)
Meer over de boot:
bouw
kiel
scheg
|